پروردگار شما هستم » و آنان مىگويند : تو پروردگار مايى و به دنبال او روند . . . » « 1 » و در روايت ديگرى گويد : « تا آنگاه كه جز كسانى كه خدا را عبادت مىكنند - نيكوكار و بدكار - بر جاى نمانند ، پروردگار عالميان با صورتى نزديك به آنچه او را در آن ديده‌اند ، نزد ايشان آيد و به آنان گفته شود : « منتظر چه هستيد ؟ هر امتى به دنبال آنچه مىپرستيده روان شود . » مىگويند : « . . . ما منتظر پروردگار مورد پرستش خود هستيم » و خداوند مىفرمايد : « من پروردگار شمايم » و آنان دو يا سه بار مىگويند : « ما چيزى را شريك خدا قرار نمىدهيم . » مىفرمايد : « آيا ميان او و شما نشانه‌اى هست كه او را با آن بشناسيد ؟ » مىگويند : « ساق » و خداوند ساق را نمايان كند ( و آنان سجده نمايند ) . « 2 » سپس سرهاى خود را برمى دارند و مىبينند خداوند به همان صورتى كه بار اول ديده‌اند در آمده و مىگويد : « من پروردگار شما هستم » و آنان مىگويند : « توئى پروردگار ما . » « 3 » ديدار خدا در بهشت گويند : « رسول خدا ( ص ) در باره مؤمنان بهشتى فرموده است : « ميان مؤمنان و ديدار پروردگارشان در بهشت برين چيزى جز رداى كبريائى بر چهره خداوندى فاصله نباشد . » « 4 » و چون بهشتيان وارد آن شوند ، خداوند متعال مىفرمايد : « چيزى مىخواهيد تا بر شما بيفزايم ؟ » مىگويند : « آيا رو سفيدمان نكردى ؟ آيا در

--> ( 1 ) - صحيح مسلم ، كتاب الايمان باب معرفةِ طريق الرؤيةِ . صحيح بخارى ، كتاب التوحيد باب قول‌اللّه تعالى : « وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ » ج 4 ص 188 و تفسير سوره ق در همان كتاب . ( 2 ) - ما بين دو قوس فشرده‌اى از عبارت حديث درباره سجده است . ( 3 ) - صحيح مسلم ، كتاب الايمان حديث 229 . صحيح بخارى تفسير سوره نساء ج 3 ص 80 و ج 4 ص 189 . و اى كاش اين بينندگان خدا بر ما منت نهند و صورت پروردگار خود را بدان گونه كه ديده‌اند ، و ساق او را كه نشانه ميان آنها و پروردگارشان بود ، براى ما توصيف كنند كه اين فضيلت بزرگى است و سزاوار سپاس و ستايش بسيار ! ( 4 ) - صحيح بخارى ، كتاب التوحيد ج 4 ص 191 . صحيح مسلم ، كتاب الايمان حديث 296 .